Autonomicznie zasilane

Centralnie zasilane
 
 
 

CT 2 Gen - System Centraltest 2 Generacji



Nowa wersja systemu Centraltest powstała na bazie wieloletnich doświadczeń. Celem prac rozwojowych było wyeliminowanie ograniczeń pierwowzoru oraz dostosowanie do wymagań stawianych przez systemy dynamicznego oświetlenia ewakuacyjnego.

Zalety


• Kompatybilność z oprawami CT 1 Gen. - CT 2 Gen. wyróżnia się nowym rozdzielaczem i centralą. Okablowanie i sposób połączeń pozostał niezmieniony. System posiada pełne wsparcie dla opraw w wykonaniu CT
• Nowe rodzaje połączeń - Wyróżniamy dwa nowe połączenia CT-BUS, CT-LOOP. Pozwalają one na instalacje do siedmiu rozdzielaczy na drodze z centrali do oprawy, co daje nawet 7km maksymalnej odległości.
• Nowy sposób transmisji - Nowy autorski protokół komunikacji opierający się na adresach MAC nadawanych w trakcie produkcji jest bardziej niezawodny i umożliwia łatwiejszą diagnostykę problemów
• Nowy sposób sterowania urządzeniami - Oprogramowanie układów mikroprocesorowych w oprawach zostało przeprojektowanie tak, aby jeszcze dokładniej testować sprawność oprawy i utrzymać w pełni sprawny system.
• Wsparcie dla opraw Dynamicznych - Wraz z drugą generacją systemu wprowadziliśmy na rynek nowy rodzaj opraw tzw. oprawy dynamiczne, które wskazują kierunek ewakuacji w zależności od miejsca zagrożenia. Oprawy dynamiczne są w pełni sterowalne z centrali.
• Nowy sposób adresacji - Wszystkie urządzenia w systemie CTB i CTL posiadają unikalny fabrycznie skonfigurowany i niezmieniany adres sprzętowy tzw. MAC. Oprócz adresu MAC każde urządzenie w sieci posiada liniowy adres logiczny (1 – 65535) i adres fizyczny reprezentujący trasę fizyczną z jednostki głównej do urządzenia (1.23.45.3456). Adresy logiczne mogą być zmieniane w trakcie uruchamiania systemu z poziomu interfejsu użytkownika



Adres logiczny


Adres logiczny przyjmuje wartości liczbowe w zakresie od 1 do 65535 i musi być unikatowy w obrębie interfejsu. Jest on niezależny od fizycznej struktury sieci, dzięki czemu modyfikacje połączeń czy fizyczna zmiana urządzeń nie generuje potrzeby zmian na planie budynku czy też w systemie BMS. Adres ten powinien być umieszczony na widocznym miejscu urządzenia po jego instalacji w celu łatwej identyfikacji wizualnej.

Adres fizyczny


Analogicznie jak w innych systemach adres fizyczny składa się z adresów logicznych urządzeń i linii pośredniczących w komunikacji. W tym przypadku adres może wyglądać np. CT1.1.23.43.2 gdzie mamy w kolejności NUMER_INTERFEJSU.NUMER_LINII.NUMER_ROZDZIELACZA.NUMER_ROZDZIEALCZA.NUMER_OPRAWY.

Adres sprzętowy


Adres sprzętowy nadawany jest każdemu z urządzeń podczas produkcji i jest w jej skali unikatowy. Składa się z czterech członów – zapisanych szesnastkowo liczb separowanych znakiem dwukropka. Wykorzystywany jest podczas komunikacji pomiędzy elementami systemu, dzięki czemu nawet w przypadku nadania przez instalatorów zdublowanych adresów logicznych urządzeń podczas instalacji system umożliwia komunikację z nimi i zmiany adresu logicznego z poziomu jednostki centralnej. Przykładowy adres wygląda następująco: FE:1C:4A:26. Adres ten jest nadrukowany na etykiecie oprawy wraz z kodem 2D, który można odczytać za pomocą aplikacji na urządzeniu typu smartfon czy tablet.

Okablowanie komunikacyjne


Medium transmisyjne i sposób połączeń pozostają niezmienione. W systemie CT 1 GEN istniał jeden sposób komunikacji nazywany komunikacją CT. Nowa generacja systemu wprowadza dwa nowe sposoby komunikacji opisane poniżej.

Komunikacja CT-BUS


CT-BUS wykorzystuje standard komunikacyjny EIA-485. Urządzenia są połączone w topologii typu magistrala. CT-BUS umożliwia podłączenie do 120 urządzeń (oprawy, rozdzielacze, itd.) na pojedynczej magistrali o długości linii do 1200 metrów. Pomiędzy oprawą a centralą można zagnieździć do siedmiu rozdzielaczy sieciowych.



Komunikacja CT-LOOP


Bazując na EIA-485 z dwukierunkową izolacją zwarcia, CT-LOOP umożliwia sprawną komunikację pomiędzy centralą a oprawami. Centrala jest w stanie wykryć który segment sieci nie działa (pomiędzy którymi urządzeniami) i zmienić trasę komunikacji z jednej strony pętli do drugiej. Jest to również pomocne podczas instalacji i uruchomienia systemu. CT-LOOP dopuszcza do 64 urządzeń na pętli z maksymalnie siedmioma (dla systemu DYN zaleca się nie więcej niż dwa rozdzielacze) rozdzielaczami sieciowymi H-311 pomiędzy jednostką centralną, a oprawami. Maksymalna długość przewodu dla pojedynczej pętli ograniczona jest do 1200 metrów, co oznacza, że urządzenie może być oddalone od elementu nadrzędnego (centrala, rozdzielacz) nie dalej aniżeli 600 metrów. Rozdzielacz sieciowy H-311 może być również stosowany do przejścia pomiędzy CT-LOOP a CT-BUS.



Każde z urządzeń łączonych w sieci komunikacyjnej CT-LOOP wyposażone jest w dwa zestawy złącz, na które składają się trzy terminale przyłączeniowe – na sygnały A, B oraz E. Przestawia to kolejny rysunek, który dodatkowo zawiera informację o wewnętrznej budowie części komunikacyjnej urządzeń systemu CL-LOOP

W przypadku utraty komunikacji każde z urządzeń znajdujących się w pętli rozłącza ją, a następnie element nadrzędny (Centrala, rozdzielacz) ponownie spina pętle do miejsca jej uszkodzenia, jednocześnie sygnalizując użytkownikowi, pomiędzy którymi urządzeniami nastąpiło uszkodzenie segmentu okablowania.

Przykładowe podłączenie elementów systemu pokazane zostało dla przykładu na dwóch kolejnych rysunkach.




Interfejs H-345


Interfejs H-345 jest urządzeniem pozwalającym na komunikację centrali (komputera PC) z siecią opraw awaryjnych.
• Umożliwienie komunikacji Centrala <– >sieć opraw
• Współpraca z systemami sygnalizacji pożaru przez MODBUS lub WE/WY bezpotencjałowe
• Stałe monitorowanie obecności urządzeń w systemie
• Sterowanie oprawami dynamicznymi na podstawie sygnałów z SSP
Moduł po otrzymaniu sygnału z SSP automatycznie (niezależnie od centrali) rozpoczyna realizację scenariusza zapisaną w konfiguracji

Złącza
• 4 linie CT-BUS
• 1 pętla CT-LOOP
• 2 złącza Ethernet (CJS i Modbus TCP/IP dla SSP)
• 16 wejść bezpotencjałowych dla SSP
• 16 wyjść przekaźnikowych dla BMS
• USB dla CJS
• EIA-485 (Modbus RTU) dla SSP

Zasilanie
Moduł zasilany jest z zewnętrznego zasilacza buforowego pozwalającego na co najmniej 3h pracy awaryjnej.

Obudowa
Układ elektroniczny interfejsu zamknięty został w obudowie przeznaczonej do montażu na szynie DIN. Posiada ona następującą specyfikację:
• Szerokość: 8M – 142mm.
• Stopień ochrony: IP20
• Klasa ochronności: I
• Materiał: blenda PC/ABS UL 94 V-0

Rozdzielacz H-311


Rozdzielacz H-311 jest inteligentnym urządzeniem, którego zadaniem jest rozszerzenie możliwości sieci komunikacyjnej o kolejne pętle/linie komunikacyjne na których umieszczane są oprawy i inne rozdzielacze H-311. Występuje z wbudowanym akumulatorem zapewniającym nieprzerwaną pracę przez okres minimum 3h.



Wykonania
Rozdzielacz H-311 dzieli się na wykonania ze względu na rodzaje interfejsów wejściowych i wyjściowych. Rodzaje dostępnych interfejsów:
• CT-LOOP (CTL) – łącze pętlowe przeznaczone do sterowania i monitorowania opraw oświetlenia awaryjnego oraz dynamicznego oświetlenia ewakuacyjnego.
• CT-BUS (CTB) – łącze magistralowe przeznaczone do monitorowania opraw oświetlenia awaryjnego.
Ze względu na kombinacje łączy rozdzielacz H-311 może wystąpić w następujących wykonaniach:
• CTL-CTL – sieć nadrzędna i podrzędna typu CT-LOOP. Wykonanie wymagane dla systemu DYN.
• CTL-CTB – sieć nadrzędna typu CT-LOOP, sieć podrzędna typu CT-BUS.
• CTB-CTB – sieć nadrzędna i podrzędna typu CT-BUS. Wykonanie stosowane w większości przypadków przy centralnym monitorowaniu opraw oświetlenia awaryjnego.
• CTB-CTL – sieć nadrzędna typu CT-BUS, sieć podrzędna typu CT-LOOP. Nie należy stosować w innej sytuacji aniżeli gdy konieczne jest rozdzielenie linii komunikacyjnej zaraz przy centrali.

Obudowa
Układ elektroniczny rozdzielacza oraz akumulator LiFePO4 zamknięty został w obudowie przeznaczonej do montażu na szynie DIN. Posiada ona następującą specyfikację:
• Szerokość: 4M – 71mm.
• Stopień ochrony: IP20
• Klasa ochronności: I
• Materiał: blenda PC/ABS UL 94 V-0

Przyłącza
Rozdzielacz H-311 posiada dwie grupy przyłączy. Na pierwszą składają się przyłącza komunikacyjne, na drugą zaś przyłącze zasilające.
Złącze zasilające pozwala na podłączenie przewodu o przekroju między 0,5 a 2,5mm2. Jest złączem dwuczęściowym dzięki czemu serwisowanie urządzenia jest bardzo łatwe.



Dzięki plastikowej obudowie rozdzielacza do podłączenia zasilania wystarczą dwa przewody – L oraz N. Rozdzielacz nie wymaga podłączenia przewodu ochronnego PE.
W zależności od wykonania rozdzielacz H-311 może posiadać od dwóch (CTB-CTB) do czterech (CTL-CTL) interfejsów komunikacyjnych.



Interfejsy oznaczone jako PRIMARY należy podłączyć do pętli (CTL) czy też magistrali (CTB) nadrzędnej, tj. pętli/magistrali centrali bądź też pętli/magistrali podrzędnej innego rozdzielacza.
Interfejsy oznaczone jako SECONDARY służą do stworzenia sieci podrzędnej rozdzielacza. W przypadku wykonania CTB dostępny jest tylko jeden port, natomiast w przypadku wykonania CTL dwa. Służą one do stworzenia pętli. Obydwa interfejsy są od siebie izolowane galwanicznie.
Poza separacją galwaniczną między interfejsami SECONDARY, rozdzielacz posiada pełną separację galwaniczną pomiędzy interfejsami PRIMARY i SECONDARY.
W przypadku wykonania CTL strony nadrzędnej (PRIMARY) czy podrzędnej (SECONDARY) zaleca się utrzymanie kolejności wejść (IN) i wyjść (OUT) oraz początku (START) i końca (END) pętli. Ułatwia to lokalizację uszkodzonych segmentów okablowania na obiekcie podczas uruchomienia systemu. Nie jest to jednak wymagane dla poprawnej pracy systemu.
Złącza komunikacyjne, podobnie jak złącze zasilające są złączami dwuczęściowymi, terminalowymi. Należy zwrócić szczególną uwagę podczas instalacji, aby podłączany przewód znalazł się w miejscu, w którym pracuje docisk złącza a nie pod nim. Jest to jeden z częstszych błędów wykonywanych podczas instalacji okablowania komunikacyjnego.